بدشکلی ستون فقرات در بزرگسالان

خیر. آنچه مهم است بیش از درجه انحراف، توانایی فرد در ایستادن راست، میزان درد و تأثیر آن بر زندگی روزمره است. در بدشکلی‌های خفیف که تعادلشان حفظ شده، فیزیوتراپی، ورزش و مدیریت درد معمولاً کافی است. جراحی هنگامی مطرح می‌شود که درد و برهم‌خوردن وضعیت بدنی زندگی را به‌شدت محدود کند، تعادل بر هم بخورد یا فشار عصب پدید آید.

معمولاً خیر؛ فیزیوتراپی و ورزش خودِ انحراف را اصلاح نمی‌کنند. اما با تقویت عضلات شکم و پشت به پشتیبانی از ستون فقرات، کاهش درد و حفظ عملکرد کمک می‌کنند؛ می‌توانند به کندشدن پیشرفت انحراف نیز کمک کنند. هدف در بیشتر بیماران «اصلاح» انحراف نیست، بلکه مدیریت شکایات و حفظ کیفیت زندگی است.

جراحی بدشکلی در بزرگسالان می‌تواند جراحی گسترده‌ای باشد که چند سطح ستون فقرات را درگیر کرده و شامل اصلاح و محکم‌سازی با پیچ و میله است. به همین دلیل انتخاب بیمار، آماده‌سازی پیش از جراحی و ارزیابی وضعیت کلی سلامت بسیار مهم است. گستردگی جراحی بر اساس درجه بدشکلی و وضعیت بیمار برنامه‌ریزی می‌شود؛ در هر بیمار به یک اندازه نیست.

بله، به میزان قابل‌توجهی. پوکی استخوان هم زمینه‌ساز پیدایش بدشکلی است (شکستگی‌های فشاری) و هم بر برنامه‌ریزی جراحی اثر می‌گذارد؛ در استخوان ضعیف، گیر‌کردن پیچ‌ها دشوارتر می‌شود. به همین دلیل کیفیت استخوان ارزیابی شده و در صورت لزوم درمان پوکی استخوان بخشی از درمان می‌شود. بهبود سلامت استخوان هم برای پیشگیری و هم برای موفقیت جراحی ارزشمند است.

برخی بدشکلی‌های بزرگسالان می‌توانند در طول سال‌ها پیشرفت کنند، به‌ویژه تا زمانی که فرسایش دیسک و مفصل و پوکی استخوان ادامه دارد؛ اسکولیوزی که از جوانی وجود داشته نیز می‌تواند در بزرگسالی بیشتر شود. سرعت پیشرفت از فردی به فرد دیگر متفاوت است. به همین دلیل در بیماران علامت‌دار یا در معرض خطر، پیگیری منظم توصیه می‌شود؛ اگر پیشرفت زودهنگام تشخیص داده شود، درمان بهتر برنامه‌ریزی می‌شود.

وقتی تعادل ستون فقرات بر هم می‌خورد، عضلات برای ایستادن راست در طول روز بیشتر کار کرده و خسته می‌شوند؛ به همین دلیل درد و تمایل به خم‌شدن به جلو و کنار معمولاً با پیشرفت روز و ایستادن افزایش می‌یابد و با استراحت کاهش پیدا می‌کند. این الگوی معمول، مشکل تعادلی ناشی از بدشکلی را مطرح می‌کند و در ارزیابی مورد توجه قرار می‌گیرد.