OPLL (Ossifikasyon)

OPLL progresif bir hastalıktır; kemikleşme yılda ortalama %4-15 oranında genişler. Ancak ilerleme hızı kişiden kişiye çok değişir. Bazı hastalarda yıllarca stabil kalırken bazılarında hızlı ilerleme görülür. Diyabet, obezite, sigara gibi faktörler ilerlemeyi hızlandırır. Asemptomatik hastalarda bile 6-12 aylık aralıklarla MR takibi yapılması önerilir. Kanal daralma oranı %60'ı aştığında veya miyelopati belirtileri başladığında cerrahi değerlendirme gerekir.

Tek bir doğru cevap yoktur; seçim hastanın özelliklerine göre yapılır. Anterior dekompresyon ve füzyon (ACDF/ACCF) özellikle 1-2 seviye tutulumunda, K-line negatif olgularda ve belirgin kifozda tercih edilir, kemikleşmeyi doğrudan çıkarır. Laminoplasti 3 ve üzeri seviye tutulumda, K-line pozitif olgularda ve servikal lordoz korunmuş hastalarda uygundur; hareket kaybı daha azdır. Multisegmenter ve ciddi olgularda kombine yaklaşım gerekebilir. Karar, servikal BT, MR ve K-line değerlendirmesi sonrası cerrah tarafından verilir.

Hastanede kalış süresi anterior cerrahide 2-4 gün, laminoplastide 3-5 gündür. İlk 2-4 hafta boyunca servikal ortez (boyunluk) kullanılır. Hafif günlük aktiviteler 2. haftadan, masa başı işe dönüş 4-6. haftada mümkündür. Ağır fiziksel aktivite ve sürüş 8-12 hafta sonra başlar. Nörolojik iyileşme aylar içinde devam eder; preop miyelopati ne kadar şiddetliyse iyileşme o kadar sınırlıdır. Erken dönemde fizik tedavi ve boyun egzersizleri iyileşmeyi destekler.

Asemptomatik veya hafif belirtili hastalar cerrahi gerektirmeden izlenebilir. Konservatif tedavi; aktivite modifikasyonu, servikal omurga egzersizleri, postür eğitimi, NSAID ve kas gevşeticiler, ağrı için fizik tedavi uygulamalarını içerir. Ancak konservatif tedavi kemikleşmeyi geriletmez; amaç semptomları yönetmek ve ilerlemeyi geciktirmektir. Miyelopati geliştikten sonra kaybedilen nörolojik fonksiyonların geri dönüşü sınırlıdır; bu nedenle cerrahi zamanlaması kritiktir. İlerleyici güçsüzlük, yürüme bozukluğu veya mesane tutulumu varsa cerrahi ertelenmemelidir.