Ependimoma

Beyin ventrikül duvarından gelişen tümör

BVS-CD:H01.5
ICD-10:C71
Alt:C71 / D43.0 - Malign / Belirsiz davranışlı

AGenel Bakış

Hastalar için hızlı ve anlaşılır bilgiler

Hastalık Nedir?

Ependimoma, beyin ventrikülleri ve omurilik merkezi kanalının iç yüzeyini döşeyen ependimal hücrelerden köken alan primer merkezi sinir sistemi tümörüdür. Tüm beyin tümörlerinin %2-9'unu, çocukluk çağı beyin tümörlerinin %6-12'sini oluşturur. Bimodal yaş dağılımı gösterir - çocuklarda 0-5 yaş arası (posterior fossa lokalizasyonlu) ve yetişkinlerde 30-50 yaş arası (spinal lokalizasyonlu) iki pik yapar. Çocuklarda %90 intrakranyal (%70 posterior fossa, %20 supratentoryal), yetişkinlerde %60 spinaldir.

WHO sınıflamasına göre üç grade'e ayrılır: Grade 1 subependimoma ve miksopapiller ependimoma (en iyi prognoz), Grade 2 klasik ependimoma (en sık tip), Grade 3 anaplastik ependimoma (en agresif). Moleküler alt tipler prognoz ve tedavi planlamasında önemlidir - posterior fossa ependimomalarında PFA (en kötü prognoz, infant), PFB (daha iyi prognoz, adölesan-genç erişkin) ve supratentoryal ependimomalarda RELA füzyon pozitifliği (agresif seyir) ayırt edilir. Ependimoma leptomeningeal yayılım yapma eğilimindedir (%10-30), bu nedenle tanıda tüm nöroaksis değerlendirilmelidir.

Risk faktörleri arasında Nörofibromatozis Tip 2 (NF2), kranyal irradyasyon öyküsü sayılabilir. Posterior fossa ependimomaları 4. ventriküle uzanır ve BOS akımını bloke ederek hidrosefali yapar. Supratentoryal ependimomalar kortikal lokalizasyonda olabilir ve epilepsi ile prezente olabilir. Prognoz en önemli faktörler cerrahi rezeksiyon derecesi (gross total rezeksiyon en önemli), tümör lokalizasyonu (spinal>supratentoryal>posterior fossa), grade ve yaştır.

Belirtiler

Baş ağrısı ve sabah kusmalar - artmış intrakranyal basınç ve hidrosefali nedeniyle, sabahları en şiddetli
Kusma - özellikle sabahları daha belirgin, besin alımı ile ilişkisiz, ani fışkırıcı karakter
Ataksi, denge ve koordinasyon bozukluğu - posterior fossa tutulumunda serebeller disfonksiyon, yürüme zorluğu
Görme bulanıklığı ve diplopi (çift görme) - papilödem ve 6. kranyal sinir felci, artan kafa içi basıncı
Makrosefali (bebeklerde baş büyümesi), hidrosefali bulguları - sunset eyes gözler, fontanel gerginliği
Boyun sertliği ve baş eğme - posterior fossa tümörlerinde sık görülür, meningeal irritasyon belirtisi
Epileptik nöbetler - supratentoryal ependimomalarda (yüzde 20-30 olguda), fokal veya jeneralize nöbetler
Kol veya bacakta güçsüzlük - spinal ependimomalarda, ilerlediğinde yürüme güçlüğü ve paralizi
Sırt veya boyun ağrısı - spinal ependimomalarda en sık ilk belirti, hareketle artan ağrı
Uyuşukluk, bilinç bulanıklığı veya letarji - ileri evre hidrosefali, acil müdahale gerektiren durum

Tanı Yöntemleri

Kontrastlı beyin MR temel tanı yöntemidir. T1 kontrastlı sekanslarda heterojen, lobüle kontrastlanan kitle, T2'de heterojen hiperintens sinyal, FLAIR'de peritümöral ödem görülür. Posterior fossa ependimomaları 4. ventrikül tabanından kaynaklanan, foramen magnum veya Luschka foramenine uzanan, 'plastik' görünümlü kitlelerdir. Kalsifikasyon, kist ve kanama içerebilir. Spinal ependimomalar merkezi kanaldan kaynaklanan, homojen kontrastlanan, iyi sınırlı intrameduiller kitlelerdir.

Leptomeningeal yayılım araştırması için tüm spinal MR (kontrastlı, sagittal T1 ve T2) ve BOS sitolojisi yapılır. BOS örneği cerrahi sonrası 2-3 hafta sonra alınır (yalancı pozitiflikten kaçınmak için). Tanı sonrası moleküler patolojik inceleme yapılır - immünohistokimya ile GFAP pozitifliği, EMA pozitifliği, gen ekspresyon profili ve RELA füzyon durumu araştırılır. Ayırıcı tanıda medulloblastoma (çocuklarda daha sık, daha hızlı büyür), pilositik astrositoma, hemanjioblastoma ve metastaz düşünülmelidir.

Hidrosefali varlığında acil şant ameliyatı veya endoskopik üçüncü ventrikulostomi gerekebilir. Postoperatif erken dönem (<72 saat) kontrol MR ile rezeksiyon derecesi belirlenir - rezidü kontrast tutan doku varlığı değerlendirilir. Radikal rezeksiyon (gross total resection, GTR) en önemli prognostik faktördür ve 5 yıllık sağkalımı %70-80'e çıkarır, subtotal rezeksiyonda ise %20-45'e düşer. İmmünohistokimya ile GFAP pozitif, EMA membranöz pozitif (perivaskular), vimentin pozitif görülür. Ki-67 proliferasyon indeksi grade ile korele.

Tedavi Yöntemleri

Tedavinin temel direği maksimal güvenli cerrahi rezeksiyondur. Posterior fossa yaklaşımında suboksipital kraniotomi, supratentoryal lezyonlarda kraniotomi, spinal lezyonlarda laminektomi yapılır. Mikroskop veya endoskop kullanımı, ultrasonik aspiratör, kavitron ve intraoperatif nöromonitörizasyon rezeksiyon derecesini artırır. GTR sağlanırsa ve düşük grade ise (Grade 1-2) takip yeterli olabilir. Rezidü tümör, yüksek grade (Grade 3) veya leptomeningeal yayılım varsa adjuvan tedavi gerekir.

Radyoterapi genellikle cerrahi sonrası 4-6 hafta içinde başlatılır. Lokal radyoterapi (tümör yatağına + 1-2 cm margin) 54-59.4 Gy dozda uygulanır. Leptomeningeal yayılım veya yüksek risk faktörleri varsa kraniospinal irradyasyon (CSI) 36 Gy dozda verilir, ardından posterior fossa boost yapılır. Proton terapisi özellikle çocuklarda uzun dönem yan etkileri azaltmak için tercih edilebilir. 3 yaş altı çocuklarda radyoterapi geciktirilir, kemoterapi ile bridge yapılır.

Kemoterapi rolü sınırlıdır ve genellikle rekürren/rezidüel hastalıkta veya çok küçük çocuklarda (radyoterapi geciktirmek için) kullanılır. Platin bazlı rejimler (cisplatin, karboplatin), etoposid, vinkristin, siklofosfamid kombinasyonları denenmiştir. Hedefe yönelik tedaviler araştırma aşamasındadır - RELA pozitif tümörlerde anti-NFkB ajanlar, ErbB2/HER2 pozitif tümörlerde lapatinib gibi. Takipte her 3-4 ayda beyin ve spinal MR çekilir. Destek tedavide steroidler ödem azaltma için, antiepileptikler nöbet kontrolü için kullanılır.

Maksimal Cerrahi Rezeksiyon (Gross Total Rezeksiyon Hedefi - En Önemli Prognostik Faktör, 5 yıl yaşam %70-80)
Fokal Radyoterapi (54-59.4 Gy) veya Kraniospinal İrradyasyon (CSI 36 Gy, leptomeningeal yayılımda)
VP Şant veya ETV (Endoskopik Üçüncü Ventrikulostomi) - Hidrosefali için acil cerrahi müdahale
Platin Bazlı Kemoterapi (Cisplatin, Karboplatin, Etoposid) - Küçük çocuklar veya rekürrens
Proton Radyoterapisi - Çocuklarda uzun dönem yan etkileri azaltmak için (normal dokulara daha az hasar)
Hedefe Yönelik Araştırma Tedavileri (RELA-füzyon pozitif için anti-NFkB, ErbB2/HER2 inhibitörleri)

Ependimoma Hakkında Sık Sorulan Sorular

Q1.Ependimoma iyi huylu mu kötü huylu mu? Prognoz nasıldır?
Ependimoma WHO Grade 1, 2 ve 3 olarak sınıflandırılır. Grade 1 (subependimoma, miksopapiller ependimoma) en iyi prognozlu, Grade 2 klasik ependimoma orta prognoz (en sık tip), Grade 3 anaplastik ependimoma en agresiftir. En önemli prognostik faktör cerrahi rezeksiyon derecesidir - gross total rezeksiyon sağlanırsa 5 yıllık yaşam yüzde 70-80, subtotal rezeksiyonda yüzde 20-45'e düşer. Spinal ependimomalar beyin ependimomalarından daha iyi prognoza sahiptir (total rezeksiyon daha kolay). Moleküler alt tip (PFA, PFB, RELA) de prognozu etkiler.
Q2.Ependimomada cerrahi sonrası radyoterapi şart mıdır? Hangi durumlarda verilir?
Radyoterapi kararı grade, rezeksiyon derecesi ve yaşa göre verilir. Grade 1 subependimoma total rezeksiyon sonrası radyoterapi GEREKMEZdir. Grade 2 ependimomada total rezeksiyon varsa tartışmalıdır (bazı merkezler vermez, bazıları verir), subtotal rezeksiyonda MUTLAKA verilir (54-59.4 Gy fokal). Grade 3 anaplastik ependimomada her durumda radyoterapi GEREKLİDİR. Leptomeningeal yayılım varsa kraniospinal irradyasyon (CSI 36 Gy plus boost) uygulanır. Üç yaş altı çocuklarda radyoterapi nörokognitif yan etkiler nedeniyle mümkünse geciktirilir, kemoterapi ile bridge yapılır.
Q3.Ependimoma nüksetme riski nedir? Nüks nasıl önlenir?
Nüks riski rezeksiyon derecesine bağlıdır. Gross total rezeksiyon plus radyoterapi sonrası 5 yıllık nüks riski yüzde 20-30 civarındadır. Subtotal rezeksiyonda bu risk yüzde 50-70'e çıkar. Posterior fossa ependimomaları supratentoryal ve spinal ependimomalardan daha sık nüks eder (yüzde 40-60 vs yüzde 10-30). Moleküler alt tip de önemlidir: PFA alt tipi (infant, posterior fossa) en kötü prognoz ve en yüksek nüks riski. Nüksü önlemek için: Maksimal cerrahi rezeksiyon (en önemli!), uygun adjuvan radyoterapi, düzenli MR takibi (her 3-4 ay).
Q4.Spinal ependimoma ameliyatı nasıl yapılır? Riskli midir?
Spinal ependimomalar genellikle omurilik merkezi kanalında (intrameduller) yer alır. Laminektomi ile omurilik açılır, mikroskop altında mikrocerrahiyle dikkatle tümör omurilikten ayrılır. İyi sınırlı olduğu için deneyimli ellerde total rezeksiyon yüzde 90-95 oranında başarılıdır. Modern teknikler: Mikrocerrahi, intraoperatif nöromonitörizasyon (motor ve duyusal uyarılmış potansiyeller), ultrasonik aspiratör. Riskler: Omurilik hasarı (yüzde 5-10), geçici nörolojik kötüleşme (yüzde 30-40, çoğu düzelir). Ameliyat sonrası çoğu hasta fonksiyonlarını korur veya iyileşir. Prognoz mükemmeldir - 10 yıllık yaşam yüzde 85-95.
Q5.Ependimomada kemoterapi ne zaman ve nasıl kullanılır?
Ependimomada kemoterapi rolü sınırlıdır, cerrahi ve radyoterapi temel tedavilerdir. Kemoterapi kullanım alanları: 1) Üç yaş altı çocuklarda radyoterapiyi geciktirmek için (platin bazlı rejimler), 2) Rekürrens olgularında kurtarma tedavisi olarak, 3) Leptomeningeal yayılım varlığında sistemik tedavi. Kullanılan rejimler: Cisplatin veya karboplatin plus etoposid, vinkristin, siklofosfamid kombinasyonları. Yeni hedefe yönelik tedaviler araştırılıyor: RELA-füzyon pozitif tümörlerde anti-NFkB ajanlar, ErbB2/HER2 pozitif tümörlerde lapatinib, EZHIP pozitif tümörlerde EZH2 inhibitörleri.
Q6.Posterior fossa ependimomalarında hidrosefali neden oluşur? Nasıl tedavi edilir?
Posterior fossa ependimomaları yüzde 70 oranında 4. ventriküle uzanır ve BOS (beyin-omurilik sıvısı) akımını bloke eder. BOS akımı durduğunda ventriküllerinde sıvı birikir ve hidrosefali gelişir (obstrüktif hidrosefali). Belirtiler: Şiddetli baş ağrısı, kusma, bilinç bulanıklığı, görme bozukluğu. Tedavi: Acil cerrahi müdahale gerekir. Seçenekler: 1) Endoskopik üçüncü ventrikulostomi (ETV) - tercih edilen, şant enfeksiyonu riski yok, 2) VP şant (ventriküloperitoneal şant) - alternatif. Tümör ameliyatı yapıldıktan sonra çoğu hastada hidrosefali düzelir ve şant gerekmez.
Q7.Moleküler alt tipler (PFA, PFB, RELA) nedir ve tedaviyi nasıl etkiler?
2021 WHO sınıflaması ependimomaları moleküler alt tiplere ayırdı, bu prognoz ve tedavi kararlarını etkiler. Posterior fossa ependimomaları: PFA alt tipi (infant, 0-3 yaş, en kötü prognoz, 5 yıl yaşam yüzde 50-60, sık nüks) ve PFB alt tipi (adölesan-genç erişkin, daha iyi prognoz, 5 yıl yaşam yüzde 80-90). Supratentoryal ependimomalar: C11orf95-RELA füzyon pozitif tümörler agresif seyreder, hedefe yönelik anti-NFkB tedaviler araştırılıyor. Moleküler testler tanı sonrası yapılmalı ve tedavi planını etkiler (daha agresif tedavi veya yeni hedefe yönelik tedavi protokolleri).
Q8.Çocuklarda ependimoma tedavisi yetişkinlerden farklı mıdır?
Evet, önemli farklar vardır. Çocuklarda: 1) Posterior fossa lokalizasyonu çok daha sık (yüzde 70 vs yüzde 40), 2) PFA alt tipi risk (infant, kötü prognoz), 3) Radyoterapi yan etkileri daha ciddi (nörokognitif gelişim geriliği, büyüme hormonu eksikliği), 3 yaş altında mümkünse geciktirilir, 4) Proton terapisi tercih edilir (normal beyin dokusuna daha az radyasyon), 5) Kemoterapi radyoterapiyi geciktirmek için kullanılır. Yetişkinlerde: Spinal lokalizasyon çok daha sık (yüzde 60), prognoz daha iyi, radyoterapi yan etkileri daha az ciddi. Tedavi kararları yaş, lokalizasyon ve moleküler alt tipe göre bireyselleştirilir.
Q9.Ependimoma takibi nasıl yapılır? Ne sıklıkla MR çekilmeli?
Tedavi sonrası düzenli takip çok önemlidir çünkü nüks riski vardır (yüzde 20-30). Takip protokolü: İlk 2 yıl her 3 ayda, 3-5. yıl her 4-6 ayda, 5 yıl sonrası her 6-12 ayda kontrastlı beyin MR çekilir. Leptomeningeal yayılım riski varsa spinal MR de eklenir. MR'da yeni kontrast tutulumu, kitle büyümesi, yeni lezyon nüks işaretidir. Nüks durumunda: Re-operasyon (mümkünse, prognoz iyi), re-irradiasyon, kemoterapi seçenekleri değerlendirilir. Erken nüks tespiti tedavi başarısını artırır. Ek takip: Nörolojik muayene, endokrin fonksiyon testleri (radyoterapi alan çocuklarda hipofiz fonksiyonları), kognitif değerlendirme.
Q10.Ependimoma hastalarında yaşam kalitesi nasıl korunur?
Ependimoma tedavisi sırasında ve sonrasında yaşam kalitesini korumak önemlidir. Öneriler: 1) Nörolojik rehabilitasyon (fizik tedavi, denge egzersizleri - özellikle posterior fossa cerrahisi sonrası), 2) Kognitif rehabilitasyon (radyoterapi alan çocuklarda özel eğitim, hafıza egzersizleri), 3) Endokrin takip (hipofiz yakınında radyoterapi alanlarda hormon testleri, gerekirse hormon replasman tedavisi), 4) Psikolojik destek (çocuk ve aile danışmanlığı), 5) Düzenli egzersiz, dengeli beslenme, 6) Hidrosefali şantı varsa enfeksiyon önleme eğitimi, 7) Epilepsi varsa antiepileptik tedavi ve güvenlik önlemleri. Spinal ependimoma hastaları genellikle normal yaşamlarına dönebilirler. Çocuk hastalar büyüme-gelişme açısından uzun dönem takip edilmelidir.
Detaylı rehber yükleniyor...

Bu Sayfayı Paylaşın

Bilgilendirici içeriği sevdiklerinizle paylaşın

Başka Bir Hastalık mı Arıyorsunuz?

134 nöroşirürji hastalığı içinde arama yapın

Popüler aramalar:

Diğer Hastalıklara Göz Atın

Popüler aramalar:

Doç. Dr. Özgür AKŞAN

Beyin ve Sinir Cerrahisi

Detaylı bilgi ve kişiye özel tedavi planı için randevu alın.

Randevu Al

MR Görüntülerinizi Gönderin

EmarYolla.com ile ücretsiz ön değerlendirme alın.

MR Yolla →

Hizmetlerimiz

Kapsamlı Nöroşirürji Hizmetleri - A·B·C·H

Hangi alanda yardıma ihtiyacınız var?

Ependimoma (ICD-10: C71) Tedavisi | Doç. Dr. Özgür AKŞAN