Beyin Anevrizması

Karar anevrizma boyutu, lokalizasyonu, hasta yaşı ve rüptür riskine göre verilir. Küçük anevrizmalarda (<5-7 mm, anterior sirkülasyonda) yıllık rüptür riski %0.5'tir, izlem yeterli olabilir. Büyük (>7 mm), posterior sirkülasyon, ailevi öykü veya büyüyen anevrizmalarda tedavi önerilir. PHASES skoru riski tahmin eder.

ISAT çalışması uygun hastalarda coiling'in daha güvenli olduğunu göstermiştir. Geniş boyunlu, orta serebral arter, kompleks anevrizmalar klipleme için uygun. Küçük boyunlu, internal karotid veya baziler arter anevrizmaları coiling için ideal. Her hasta bireysel değerlendirilir. Deneyimli merkezlerde iki seçenek de başarılıdır.

SAK mortalitesi %40-50'dir. Hastaneye canlı ulaşanların %30'u bağımlı kalır, %40'ı iyi iyileşir. Prognoz Hunt-Hess grade, yaş ve komplikasyonlara bağlıdır. Erken anevrizma tedavisi ve vazospazm yönetimi prognozu iyileştirir. İyi grade hastalarda (H-H 1-2) %70-80 iyi sonuç beklenir.

Vazospazm SAK sonrası 4-14. günlerde damar daralması ve beyin iskemisidir. Gecikmiş serebral iskeminin (DCI) en önemli nedenidir. Nimodipin (kalsiyum kanal blokeri) rutin verilir ve riski %34 azaltır. Transkranyal Doppler ile takip edilir. Semptomatik vazospazımda triple-H tedavisi veya endovasküler vazodilatasyon uygulanır.

Çoğu anevrizma sporadiktir. Ancak ailede 2 veya daha fazla 1. derece akrabada anevrizma/SAK varsa ailesel form düşünülür (%7-20 vakalarda). Polikistik böbrek hastalığı, Ehlers-Danlos tip IV, fibromüsküler displazi genetik risk faktörleridir. Yüksek riskli kişilerde MR anjiografi taraması önerilir.

Klipleme sonrası rekanalizasyon riski çok düşüktür (%1-2). Coiling sonrası %10-20 vakada rekanalizasyon görülebilir, özellikle geniş boyunlu anevrizmalarda. Bu nedenle coiling sonrası 6 ay-1 yıl-3 yıl kontrol anjiografileri yapılır. Rekanalizasyon saptanırsa tekrar coiling veya klipleme yapılabilir.