ساکرکتومی پارسیل

این درمان چیست؟

ساکرکتومی پارسیل عبارت است از برداشتن جراحی بخشی از استخوان دنبالچه (ساکروم). بیشتر در تومورهای اولیه یا موضعیِ مهاجم ساکروم مانند کوردوما، با اصل برداشتن یکپارچه با حاشیه بافت سالم (رزکسیون اِن‌بلاک) به‌کار می‌رود. بسته به سطحی که برداشته می‌شود، ممکن است فدا کردن بخشی از ریشه‌های عصبی ساکرال لازم شود؛ این می‌تواند بر عملکرد روده، مثانه و عملکرد جنسی اثر بگذارد. تعادل میان هدف آنکولوژیک و حفظ این عملکردها، طرح جراحی را تعیین می‌کند.

مزایا

• برداشتن یکپارچه تومور ساکرال با حاشیه سالم (رزکسیون اِن‌بلاک) را هدف می‌گیرد
• حفظ ریشه‌های عصبی ساکرال تا حد امکان را قصد می‌کند
• حفظ عملکردهای عصبی را در نظر دارد
• با همراهی تصویربرداری و مانیتورینگ اجرا می‌شود

روند درمان

عمل تحت بیهوشی عمومی برنامه‌ریزی می‌شود. بخش تومورداری ساکروم، به‌صورت یکپارچه با حاشیه بافت سالم (اِن‌بلاک) برداشته می‌شود. بسته به سطحی که برداشته می‌شود، ممکن است فدا کردن برخی ریشه‌های عصبی ساکرال لازم شود؛ در صورت حفظ دست‌کم یک ریشه S3، گزارش شده که کنترل عملکردی ادرار و مدفوع محتمل‌تر است. با مانیتورینگ حین عمل، حفاظت از ساختارهای عصبی در نظر گرفته می‌شود.

در چه مواردی استفاده می‌شود؟

• رزکسیون جراحی تومور ساکرال (برای مثال کوردوما)
• اصلاح یا پیشگیری از پیشرفت علائم عصبی
• برطرف کردن فشار یا آسیب ناشی از تومور
• پشتیبانی ساختاری و توان‌بخشی بر اساس ناحیه‌ای که برداشته شده

بهبودی و برنامه‌ریزی

پس از جراحی، وضعیت عصبی به‌طور منظم ارزیابی می‌شود. بسته به سطح ساکرالی که برداشته شده، امکان متأثر شدن عملکرد روده، مثانه و عملکرد جنسی پیشاپیش با بیمار گفت‌وگو می‌شود. طرح ترخیص و توان‌بخشی بر اساس تابلوی بالینی تعیین می‌گردد.