کشش اسکلتی سرویکال (Gardner، Crutchfield)

این درمان چیست؟

کشش اسکلتی سرویکال (پنس‌های Gardner-Wells یا Crutchfield)، روشی غیرجراحی است که در آن از طریق پنس‌های ویژه‌ای که در دو طرف جمجمه قرار داده می‌شوند، به ستون فقرات گردنی کشش محوری (طولی) با وزنه اعمال می‌شود. معمولاً برای جااندازی (ردوکسیون) دررفتگی یا شکستگی-دررفتگی ستون فقرات گردنی با روش بسته و نگه‌داشتن موقت پایدار ستون فقرات به کار می‌رود.

مزایا

• امکان هم‌ترازسازی دررفتگی یا شکستگی-دررفتگی بدون عمل باز و با روش بسته را فراهم می‌کند
• به پایدار ماندن موقت ستون فقرات تا زمانی که درمان دائمی برنامه‌ریزی شود کمک می‌کند
• در حین اجرا معمولاً بیمار بیدار نگه داشته شده و وضعیت عصبی از نزدیک قابل‌پایش است
• کاهش فشار روی بافت عصبی می‌تواند هدف قرار گیرد

روند درمان

این عمل معمولاً در حالی که بیمار بیدار است، تحت بی‌حسی موضعی انجام می‌شود. پس از آماده‌سازی مناسب پوست سر، پنس‌ها در هر دو طرف جمجمه قرار داده می‌شوند. پنس‌ها با یک سامانه طناب-قرقره به وزنه‌ها متصل می‌شوند و وزنه به‌تدریج افزایش می‌یابد. در هر مرحله، هم‌ترازسازی با معاینه عصبی و تصویربرداری کنترل می‌شود. این یک عمل جراحی نیست، بلکه یک ردوکسیون بسته و تثبیت موقت است.

در چه مواردی استفاده می‌شود؟

• جااندازی دررفتگی یا شکستگی-دررفتگی ستون فقرات گردنی با روش بسته
• نگه‌داشتن موقت پایدار ستون فقرات پیش از درمان دائمی
• هدف قرار دادن کاهش فشار روی بافت عصبی با تأمین هم‌ترازسازی
• ارزیابی وضعیت عصبی تحت پایش نزدیک

بهبودی و برنامه‌ریزی

در طول و پس از عمل، وضعیت عصبی به‌طور منظم ارزیابی می‌شود. از آنجا که در حین ردوکسیون حاد، به‌ندرت ممکن است به دلیل یک فتق دیسک تشخیص‌داده‌نشده، بدترشدن عصبی دیده شود، بیمار از نزدیک پایش می‌گردد. برنامه درمان و تحرک بعدی بر پایه تصویر بالینی تعیین می‌شود.