ساکرکتومی توتال + فیکساسیون ساکروپلویک

این درمان چیست؟

ساکرکتومی توتال + فیکساسیون ساکروپلویک عبارت است از برداشتن کامل ساکروم در تومورهایی که ساکروم را درگیر می‌کنند (به‌ویژه کوردوما) و سپس برقراری دوباره اتصال میان ستون فقرات و لگن با اینسترومنتاسیون فلزی. از آنجا که با برداشتن ساکروم، پیوستگی استخوانی میان ستون فقرات و لگن از میان می‌رود، برای برقراری انتقال بار به فیکساسیون ساکروپلویک نیاز است.

مزایا

• برداشتن یکپارچه تومور ساکرال با حاشیه سالم را هدف می‌گیرد
• پس از برداشتن ساکروم، پیوستگی ستون فقرات-لگن را با سیستم پیچ-راد دوباره برقرار می‌کند
• با برقراری دوباره انتقال بار، پشتیبانی از ایستادن و حرکت را قصد می‌کند
• با همراهی تصویربرداری پیشرفته و پایش حین عمل برنامه‌ریزی می‌شود

روند درمان

تحت بیهوشی عمومی، بیشتر با رویکرد ترکیبی قدامی-خلفی، ساکروم به همراه تومور برداشته می‌شود؛ ریشه‌های عصبی S2-S4 هر دو طرف فدا می‌شوند. سپس با سیستم پیچ-راد که از ستون فقرات کمری تا استخوان‌های ایلیاک امتداد می‌یابد، فیکساسیون ساکروپلویک انجام شده و اتصال ستون فقرات-لگن بازسازی می‌شود. از آنجا که خونریزی جدی انتظار می‌رود، آماده‌سازی بر همین اساس انجام می‌شود.

در چه مواردی استفاده می‌شود؟

• برقراری پیوستگی ستون فقرات-لگن پس از رزکسیون در تومورهای اولیه ساکروم (کوردوما و غیره)
• برطرف کردن ناپایداری اسپاینوپلویک که پس از ساکرکتومی رخ می‌دهد
• برقراری دوباره محور بارِبر ستون فقرات-لگن
• تثبیت مکانیکی و فراهم کردن زمینه تحرک پس از رزکسیون

بهبودی و برنامه‌ریزی

به‌دلیل فدا شدن ریشه‌های S2-S4 هر دو طرف، از دست رفتن دائمی عملکرد روده-مثانه و عملکرد جنسی نتیجه‌ای مورد انتظار است؛ برای این وضعیت مراقبت برنامه‌ریزی می‌شود. بارِبری اینسترومنتاسیون و تشکیل فیوژن به زمان نیاز دارد؛ از نظر خونریزی، بهبود زخم و عفونت پایش نزدیک انجام می‌شود. توان‌بخشی بر اساس تابلوی بالینی برنامه‌ریزی می‌شود.